voksegen opah

di kale mlm tak dpt ku lelapkan mate hanye kerana tiade sinaran matemu yg umpama cahaya bintang yg menyuluh di pelosok dunia hingga ke pluto…di kale siang plak jiwe ku tak tenang kerana pancaran mate mu ke dalam hatiku begitu terang bagaikan terik matahari kat sauna…di kala senje aku gelisah akibat roh mu dtg bagaikan nyamok mule beroperasi…tapi..ko bukan lah nyamok bg aku..smernyer sbb ko tak paham hati aku…dan aku pun tak paham hati ko..sbb ko langit aku tanah la. tu la prolog nyer.. ptg smlm aku joging kat tepi pantai sampai sunset. mmg cantik suasana aku joging klo de org tlg candid camera tike aku jog time tu. pastuh upload kat frenster. itu pun klo rajin. sambil jog, tetibe aku terpikir lolok yg jual kat moi soup tuh. terleley gak bile aku bygkan isi ketam. aku pun tekan pedal minyak kete voksagon pemberian arwah opah aku sbb aku tak stuju ikot kate atok sambung blajo kat perth pas spm dulu. naseb bek la aku ikot kate arwah opah. klo tak, tak dpt la aku joging tepi pantai kole perlis ni tiap2 ari. benonyer malaysia ni lagik bagos bebanding obersi yg org bangge2 kan sangat sbb aman damai. walaupun kdg2 de jek makhluk yg kaco keamanan kite. atleast xde la pertumpahan darah ker..gunung berapi ke..gempa bumi ke..tsunami yg melampau ke..dn pegantungan saddam husin yg konon hukumnya haram jatohkan hukuman gantung pade ari2 perayaan kat sane la.kat msia tak tau la undang2 kate bley ke tak. klo mkn sorg2 kat gerai2 ni gini la yg aku lamonkan. asek pasal mslh dunia, pasal sekolah2 tak payah bayo yuran lagik skg ni. tp mase nak exam kene bayor plak duit tuk kertas jawapan. agak2 pukul 740 baru aku balik umah. skg ni pukul 740 pun mcm kul 600 ptg.jarak umah aku ngn moi soup de la lam sekangkang kera. pejalanan balik aku selisih ngn roger. aku tgk kete die teleley jek ayo lio. rase mcm nak tuko jek kete ngn die smnggu. ape lagik klo bukan kete wira. hehehe.aku pun tak tau nape aku sker sgt ngn kete wira. nape la arwah opah tk bg kete wira ke….ni bg voksegen lavenda. pastuh roger benti kan kete die sambil bukak tingkap kete die. "dari mane tu farhana?". "moi soup", sepatah jek aku jwb. "rindu la kat ko. lame tak borak.jom lepak same". "sok la ek". aku bukannyer ape. aku tau die slalu sgt memain ajak aku kuo la, lepak la, ajak jadik awek die la, ajak nek kete die la. geram mmg geram tp nak wat pe…die mmg sker guro sende ngn smer org agaknyer. aku tau aku jek suke die, die tak tau la plak even die kate die sker aku gak. tp susah la nak caye ngn gelagat die, perbuatan die, percakapan die. tp aku tak kesah, aku sker die, die balas ke tak..sbb aku tau aku de voksegen yg bley jadik teman aku idop n mati. klo voksegen aku ni xde..masok klinik ker. masok bilik mayat, mmg aku gelisah sampai tak lalu mkn n mandi n tido pun. sampai la satu ari, aku tgh bawa voksegen nk g paso mlm kat kole. tetibe kete aku tebabas sbb break xde. tebabas kat jeti plak tuh. aku tak pandai berenang. pastuh aku tak tau pe jadi. sesedo jek aku kat sepital. pergh..busuknyer bau ubat2 yg pelbagai kat wad ni. aku merabe2 pale aku yg merimas kan. bebalot.adoi…cane nak ngadap kwn2 ni, cane nak joging…yg penting cane nak ngadap roger..hehehe…mase tuh, de seorg pakcik yg pakai kot, bertali leher, pendek kate smart la..dtg lawat aku. die bg bunge tulip putih kat aku. die tak ckp pepe, just duduk jek kat kusi sebelah katel aku baring. die tgk aku, aku takmo tgk die. aku tak tau sape die..last2 aku mulekan perbicaraan. "pakcik ni sape?". die teros tenong aku lelame mcm nak mkn. lapo kot uncle nih. aku alihkan pandangn aku kat tingkap tgk bangunan2 yg terpacak yg aku nampak. "pakcik ni ayah kepade pemberi bunge ni." "ooo…erm…". aku tak tau nak ckp pe la.jadik gagap. tetibe aku terpk voksegen aku jadik pe..jap g gerenti atok aku sampai ngn parent aku. pastuh mesti atok aku gantikan voksegen ngn wira. wow bestnyer. "farhana ni sekelas ngn anak pakcik ker?" "erm…tak..err..bokan. sye kelas law". "oo..jadik lawyer la ni ye?", tyer pakcik nih sambil tersenyum ke arah aku. aku senyum balik la sambil angguk perlahan. "nnt dah grad bley la keje ngn pakcik..pakcik pun tgh cari org". aku senyum lagi. segan pun ade. "pakcik…nape..". tetibe pintu bilik terkuak perlahan. "assalamualaikum.." "waalaikumussalam…", jawab aku n pakcik serentak. hah?opah…??opah ke nih??tekebil2 aku tgk ke arah pintu. opah hanyer tersenyum ke arah aku. pakcik ni plak trus bangun lalu mendekati opah sambil mencium tgn opah. aku mule keliru…kenape? bersambung lagi…

Leave a Reply